Acımadı ki!

 

 

 

Acı çekmeden büyür mü insan?

Mümkün mü?

Bence mümkün değil.

Belki de acılar acı değil!

Yaşarken öyle gelse de sonradan geçiyor galiba…

Geçmek zorunda kalıyor ama yaşarken çok acıyor.

Küçükken düştüğümüzde hemen ayağa kalkar ve acımadı ki diye tekrar koşmaya başlardık.

Büyüdükçe unuttuk ‘’acımadı ki, acımadı ki…’’

Keşke çocukluğumuzdaki gibi hemen unutsak, ne güzel olurdu, değil mi?

Dizimizdeki yarayı unuttuğumuz gibi, kalbimizdeki yarayı da hemen unutsak, nasıl olurdu?

Acımadı ki, acımadı ki…

Keşke böyle diyebilsek ve kaldığımız yerden keyfimiz kaçmadan, unutup, affederek devam edebilsek.