Babacılık, annecilik oynamaya bayılırız.

Paternalizm nedir? 
Baba anlamına gelen Latince kelime Pater den gelir. Birini kendi iyiliği için birşeyler yapmakta zorlamak anlamına gelir. Babacılık oynamak da diyebiliriz. 
İşte tam da bizim Türk aile yapısının tanımı buna süper uyuyor. Bizde hem aile içinde hem de aile dışında o kadar fazla müdahil olma durumu vardır ki, neredeyse al azıcık da sen yaşa bu hayatımı demek gelir insanın içinden. 
Bak şimdi bence diye başlayan dikta cümlelerinin içinde ilaç, doktor, ilişki tavsiyeleri ve sonrasında da bitmek bilmeyen ısrarlar. 
Herkes birbirinin özel alanına girmeye çok heveslidir. İşiniz, çocuğunuz, ilişkiniz, yaptığınız spor, her şey buna dahildir. 
Çocuklarımızı bile serbest bırakmayız. Asla deneyimleyerek öğrenmesine izin vermeyiz.
Sonrada hemen bir kulp buluruz. 
Ama ben senin iyiliğin için söylemiştim. 
Ama ben iyi niyetli düşünmüştüm. 
Ne biliyorsun? Neden karışıyorsun? Sana ne? Bana ne? Diyemiyoruz. Bir türlü bunu beceremiyoruz. Herkes vıcık vıcık birbirinin hayatının içinde. Herkes birbirine annecilik oynuyor. 
Aslında bunun en önemli sebebi can sıkıntısı. Kafası meşgul olmayan, okumayan, spor yapmayan ve programsız yaşayan bir millet olarak boş vakitlerimizi başkalarının hayatına karışarak değerlendiriyoruz. Bunu hobi edinmişiz. Zarla ve zorla yaptırım uyguluyoruz. 
Herkes kendi çapında bir dikta ya sahip. 
Akıllı, fikirli insanlar olalım. Kaş derken göz çıkartmayalım. Bir başkasının iyiliği zorla istenmez. Ayrıca iyilikte görecelidir. Ne biliyoruz, belki ona kötülük olacak. Kendimize başka işler edinelim. Cahilce her şeye burnumuzu sokmaktan imtina etmekte yarar var. Bir had, bir de hudut çizgisi yapalım. Hem kendimiz için hem de başkaları için. 

31/09/2017 İstanbul 11;07