Ben Açım

Ben bugün aç kalmayı tercih ediyorum. Sebebini soracak olursanız. Sadece ve sadece açlığı anlamak istiyorum. Bir olayı, acıyı, duyguyu anlayabilmek için deneyimlemek gerekir.
Ben Arakanda aç kalan, Afrika da aç kalan çocuklar için aç kalacağım. Onların acılarını ve hislerini bir parça dahi olsa hissedebilmek için.
Şunu çok iyi biliyorum ki bir, iki, üç gün aç kalmak yetmez. Onlar hem aç, hem de üşüyor. Belki bunlarda yetmez. Korkuyor ve o kadar çok korkuyorlar ki aç bile değiller. Bence üşümek de yetmez, aç kalmakta.
Nasıl empati kurabiliriz ki?
Hiç bir şey o anda o insanların yaşadığıyla buradan bakarak boy ölçüşemez.
İnsanlık öldü. Hepimizin başı sağolsun.
Din, mezhep kavgalarına kurban ettik.
Çocuk, yaşlı demeden katlettik.
İnsanoğlu bir avuç toprak için, yine toprağa karışacağını unutarak yaşamaya devam ediyor. O kavgasını yaptığımız toprak bizi zaten geri alacak. Hiç bu konuda bir endişemiz olmasın.
Henüz ölümsüzlük iksiri icat edilmedi.
Aç kalmak ve üşümek istiyorum.
Kendi canımı acıtarak isyan etmek istiyorum.
Açlıktan bitap düşmüş çocuklar için üzülmekten bıkmadık mı?
Bu nasıl bir adalet, nasıl bir düzen?
Dünya sürgün cehennemine döndü. Vatansız insanlar ülkesi kurulsa, eminim ki önemli bir popülasyona sahip olacaklar. Umuda yolculuklarında denizde boğulan çocuklar, açlıktan ölenler, soğuktan donarlar.
Bence ilk insanlar mağaralarda yaşarken bile bu kadar sefil değillerdi.
Teknoloji geliştikçe insanlık geriledi. Herkes ölümsüz, herkes umarsız yaşar oldu.
Ben aç kalmak istiyorum. Aç kalmak ve azıcık bile olsa açlığı anlayabilmeyi umut ediyorum.

08-09-2017 01:02/ İstanbul