Çıraklık

Bilim sözde hayranlık duyulacak icatlarla yaşamın tüm öz suyunu emiyor ve gün be gün kurumuş bir çöle doğru yaklaştırıyor. Bizlerde sadece seyircisi olarak baka kalıyoruz. Bir deri parçasını alıp tabaklayacak ve büyük bir sabırla, elleriyle işleyerek ondan bir kundura çıkartacak kişiye şapka çıkartmaya hazırım. Çünkü, o kişi hiç bir bilim icadı makinanın veremeyeceği ruhu katmıştır zanaatine… 

Ve üstelikte o kişi her kimse bir veya bir kaç çırağı olmuştur ve onlara da el vermiştir. 

Çıraklık ne güzeldir.

Yavaşça ve derinden öğrenmedir. 

Çıraklık kavramı da yok olmaya başladı. Çırak kelimesi bile insanlarda hor görülen, beğenilmeyen ve hatta ucuz bir duygu yaratmaya yüz tuttu.  Halbuki pek çok mesleğin özü çıraklıktan gelir. Mesela sanatta böyledir. Sanatın okulu olmaz. Çıraklığı olur. Bugün geçmişteki tüm büyük sanatçılar çıraklıktan yetişmiştir. Çırak olmak, o mesleğe sahip olmak için atılması gereken en önemli adımdır. Çıraklıktan ustalığa yani zanaate geçmek ise başka bir adımdır. Sonrasında, eğer ki kişinin ruhunda aşk varsa yaptıkları sanata dönüşür. 

Şimdilerde her mesleğin ve hatta meslek olmayan mesleklerin bile okulları, yüksek okulları, daha da yüksek okulları var. İşin ilginç tarafı bu kadar okul var ama meslek erbabı yok. Farkında mısınız dünya nüfusunun gelişimiyle sanatçı yetişmesi arasında negatif bir orantı var. 

Sebebi nitelikli ve öz verili çıraklık eğitimi yerine içi boş akademik eğitim olabilir mi? 

Etraf boş kafaya sarık saran diplomalı işsiz bilgiçlerle doldu ve hatta taşıyor. Beyinleri okullara, zanaatleri de fabrikalara hapsettik. Hap yapılmış bilgileri   Yarım bardak suyla yutturup, çarkın içine atıyoruz kendimizi. 

Geçen gün biraz gençlerle konuşma fırsatım oldu. Ne olmak istiyorsun ileride diye sordum, üniversite 2. Sınıfta okuyan ekonomi talebesine? Ceo olmak istiyorum dedi. 

Ceo??? 

Bu kelime son 5-10 yılda iş dünyası lügatında yer aldı ve şimdi kariyer rüyalarını süsleyen en janjanlı kelime olarak karşımızda durmaktadır. 

Herkes Ceo, genel müdür, müdür olmak istiyor. 

Kimse de mesleki bir ideal yok. 

Ceo olayım; arabam, yatım, katım maaşım olsun ve çarkın en tepesine oturayım. 

Ceo olana kadar ne yapacaksın? 

Nasıl bir varlık sergileyeceksin yaşama karşı veya rağmen? 

Ceo olma!

Önce mutlu ol… 

sonra aklını başına topla ve kendin ol… 

daha sonra da üretken, araştırmacı bir düşün insanı ol. 

Meslek sahibi olmak için o mesleğin erbabı olmak gerektiğini unutma! 

Unutma ki yaşamın doğayla uyum içinde olsun.