Hayaller

Hayallerinizi küçük gören insanlardan uzak durun. Onlar küçük insanlardır. Yüce insanlar ise sizi ve hayallerinizi de yüceltmektedir.
Bu satırları bir bankta oturup yazıyorum.  Hava sonbahar başlangıcı olmasına rağmen ilkbaharı kıskandıracak güzellikte. Önümde bir müze girişi kuyruğu var ve çok ağır aksak ilerliyor. Sabahtan beri elimde Mark Twain in seçkilerinden oluşan bir kitapla, aynı düşmemek için direnen sonbahar yaprakları gibi, bende direniyorum. Kafam deli gibi yapılması gerekenler listesiyle meşgul ama ruhum bir ormanda resim yapıyor. 
İnsan olmanın telaşı hiç bitmeyecek. Biterse de ömür bitecek. 

Halbuki ağırdan almak istiyorum. Zamanı durdurmak ve canımın istediği gibi nefes almak. Koşmadan keyifle yürümek. Fıkralar okuyup, anlatmak ve kahkahalarla gülmek. Uzun uzun yemek yiyerek, saatlerce masa başında kalıp, sohbet etmek. Günlerce okumak, sadece okumak ve sonra da günlerce yazmak. Bundan yirmi yıl sonra ah keşke demek istemiyorum. Yapmak istediklerimi, hayallerimi yarına bırakmanın pişmanlığını yaşamak istemiyorum.